وبلاگ چیست؟

دسته‌بندی: نکات طراحی سایت

تاریخ انتشار: ۱۹ بهمن ماه ۱۳۹۶

دیدگاه‌های این مقاله: 0

تعداد بازدید: 1160

وبلاگ چیست؟

اندرس کلوت، نویسنده ی مجله اکونومیست در پاسخ به این سوال که (وبلاگ چیست؟)، تعریف پذیرفته شده ی رسانه ها از وبلاگ را نقل کرده است: یک (روزنوشت اینترنتی شخصی)

او می گوید: هر چنند که تعریف وتاه غلط نیست، اما کاملا هم درست نیست. یادداشت های روزانه ی متعارف معمولا براساس تاریخ نگارش شان از قدیمی ترین نوشته آغاز می شوند، در حالی که وبلاگ ها کاملا برعکس این عمل می کنند و تازه ترین مطلب در ابتدای آن ها قرار می گیرد. از این مهم تر، این تعریف یکی از اساسی ترین مشخصه های وبلاگ ها را نادیده می گیرد.به طور سنتی، یادداشت های دیگر مرتبط نمی شدند.در مقابل، وبلاگ ها خواه عمومی باشند یا تنها گروه کوچکی را مخاطب قرار داده باشند، طبیعت شان اجتماعی است.

واژه (وبلاگ) که به آن بلگ نیز اطلاق می شود، ترکیبی است از دو کلمه ی (وب) و(لاگ) که در واقع به معنی ثبت روزانه ی وقایع در شبکه ی جهانی وب است. واژه ی معادل آن به زبان فارسی نیز ( تارنگاشت) است که تارنگاری و تارنگاراز ترکیب های آن است. با این حال، اکثر فارسی زبان هاهمچنان از واژه ی وبلاگ استفاده می کنند.

وبلاگ یک صفحه شخصی روی اینترنت است که با استفاده از آنمی توانید اطلاعات خود را در شبکه ی جهانی عرضه کنید. شما می توانید خاطرات، درد دل ها، دانسته ها وتجربیات، آدرس پایگاه های مفید، اخبار و حتی مقالات خود را در وبلاگ قرار دهید.

در واقع، وبلاگ هها به شما امکانانتشار ایده ها، افکار و دیدگاه های خود، همانند یک روزنامه نگار را می دهد. احتیاجی نیست که یک مقاله و یا داستان طولانی بنویسید بلکه یک وبلاگ نویس ذهنیات خود را درباره ی مسائل مورد علاقه اش ارائه می کند، بدون این که این ایدهها به طور کامل بررسی شده باشند یا مثلا از لحاظدستوری زیبایی جمله ها در حد عالی باشند.عاملی هم که باعث محبوبیت و رشد سریع وبلاگ در میان کاربران اینترنت شده است،راحتی استفاده از آن است.با استفاده از ابزار های ساخت وبلاگ، بدون نیاز به صرف وقت و هزینه برای طراحی کامل یک وب سایت اختصاصی، تنها با پر کردن چند فرم تحت وب می توانید شروع به نوشتن مطلب در قالب یک وبسایت اختصاصی کنید..

پیشگام بزرگ، دیو ونیر ، وبلاگ را چنین تعریف می کند:

یادداشت های شخصی و ناویراسته ی افراد عادی است که به طور متناوب و به کمک ابزارهای خودکار روی اینترنت قرار می گیرد و خوانندگانی از میان یک مجموع ی اجتماعی دارد که به طئر مجازی به هم پیوسته اند.

وی سپس به ذکر چهار ویژگی برای وبلاگ ها می پردازد:

شخصی است. یعنی این که توسط  یک فرد نوشته می شود، نه یک سازما.به همین دلیل، یک شخصیت ویژه دارد و از نظر نگارشی پیراسته و ویراسته نیست.

روی اینترنت است. یعنی جایی چاپ نمی شود و می توان آن را باهزینه ی بسیار کم، به طور مرتب روزآمد کرد. ضمن این که برای خواندنش داشتن یک نرم افزار مرورگر کافی است.

منتشر می شود. یعنی نوشته های خام (بدون ویرایش ) طی یک روند خودکار، در قالب های پیش ساخته ریخته می شود و بالقوهدر دسترس همگان قرار می گیرد.

بخشی از یک اجتماع است. یعنی مربوط به دسته ای از افراد است که علاقه ی مشترکی دارند و به خاطر آن به طور مجازی دور هم جمع می شوند.

وبلاگ ها اساسا ماهیتی شخصی دارند و می توانند دیدگاه های یک فرد مشخص را مطرح سازنند، آن هامجالی برای خلاقیت نوشتاری هستند، خلاقیتی که تحت تاثیر فشار های قراردادی دنیای بیرونی نوشتن و گفتن قرار ندارد، هر چند که خود آن ها نیز تحت ضوابطی هستند.وبلگ همچنین ارتباط دوطرفه را تسههیل می کند، چرا که با یکدیگر و با جماعت خوانندگان خود به تبادل نظر و اطلاعات می پردازند. اما آن چه در وبلاگ ها فوق العاده است، اینک دادن بین آن ها هاست و سپس اظهار نظر در مورد نظرهای دیگران. این ها منجر به چیزی شده که به نام (دنیای وبلاگ ها)معروف است.

به این ترتیب، معمولا اگر شما یک وبلاگ را پیدا کنید، کی توانید از طریق آن به بسیاری ازوبلاگ های مرتبط دیگر دست پیدا کنید. شاید به همین دلیل که خورن بارگر در تعریف خود از وبلاگ می گوید:

هر وبلاگ در شبکه های پیچیده ی اینترنتی، لیستیخواهد بود از لینک هایی کهنویسنده اش در حین گشت و گذار و وبگردی آن ها را بهترین یافته است.

نویسندگان وبلاگ ها حکم راهنماها را در مناطق کوهستانی اینترنت دارند، درست است که آن ها هر روز تجارب شخصی و یا خاطرات خود را برای دیگران بازگو می کنند، اما همین که به لینک دهی رو می آورند، تبدیل به راهنما می شوند و به قول کوهنوردهاتبدیل به شرپا می شوند.

همان طور که گفته شد، برخی از کارشناسان و صاحب نظران وبلاگ ها را به دفترچه  خاطرات شخصی تشبیه کرده اند، اما آن چه امروز در فعالیت وبلاگ ها مشاهده می شود، چیزی فراتر از ثبت خاطرات و روزنوشت های شخصی است. در دنیای امروز، برخی از بلاگ ها به گزینه ی اول کسب خبر برای بخشی از مردم جهان تبدیل شده اند. شاید از این روست که دیو وینر، وبلاگ نویسی را خاطره نویسی نمی داند، بلکه آن را یک جریان خبری تلقی می کند:

مردم به وبلاگ ها مراجعه می کنند،  چون احساس می کنند هرگاه که به آن ها سر می زنند با یک تجربه ی جدید و نو روبه رو می شوند. در واقع، کسی که به یک وبلاگ مراجعه می کند به صورت مستقیم به یک تجربه ی جدید دست پیدا می کند که از سوی شخص دیگری قبلا آزمایش شده است. در این صورت اگر پست های یک وبلاگ به صورت پیوسته ارائه نشود می توان آن را یک شکست محض نامید. اما از وبلاگ نویسی نباید به هیچ عنوان، یک خاطره نویسی محض نام برد. هر وبلاگ به نوعی تداعی کننده یک جریان فکری است. یک وبلاگ نویس و خوانندگانش جامعه ی کوچکی تشکیل می دهند که در بستر آن جریان، خبری خاص و نوعی ارتباط ویژه را با یکدیگر ایجاد می کند. به عقیده ی بسیاری از کارشناسان، وبلاگ نویسی می تواند مقدمه ای برای روزنامه نگاری جدید در قرن بیست ویکم باشد.

این جریان اطلاعاتی با روایت خاص و کوتاه خود از اخبار که اغلب بدون ویرایش و سانسور در یک قالب تجربی ارائه می شوند، جریان دسترسی آزاد اطلاعات را وارد مرحله ی تازه ای خواهد کرد ( به نقلاز مسعودی)

با این تعریف هامی توان گفت ، وبلاگ ها به مثابه طراحی سایت هایی ساده و کاملا شخصی، آمیزه هایی هستند از خبر هایی درباره خودمان و خبرهایی درباره ی دیگران و اظهار نظرهایی درباره مسائل روز در زمینه های گوناگون و آمیزه ای از خاطرات روزمره ی افراد وبلاگ ها به دلیل این که ترکیبی از لینک ها، تفسیرها و تعبیر های مختلف  و نظرهای شخصی هستند، می توان آن ها را نوع کوچک شده ی یک روزنامه خواند.

دیدگاه های کاربران